Description: http://www.ashoora.ir/images/phocagallery/tarhhaye-mazhabi/9day/thumbs/phoca_thumb_l_9day%20(40).jpgدور دهم انتخابات ریاست جمهوری در ایران، یعنی انتخابات سال 1284، یکی از باشکوه ترین و منحصر به فرد ترین انتخابات بود. انتخاباتی که با حضور 4 رقیب انتخاباتی، و رقابت تنگاتنگ دو نفر از آنان شکل گرفت. شب های تهران و حتی بقیه شهر های ایران، حال و هوای یک انتخابات پررشور را داشت و مردم به طرفداری از نامزد مورد علاقه شان می پرداختند. همه چیز در کنار هم قشنگ بود تا اینکه، صحنه های حضور عده ای از طرفداران، بوی کشمکش و رودررویی گرفت. رهبر انقلاب، تاکید کرد که طرفداری از کاندیدای مورد نظر، باید توام با احترام به دیگر کاندیداها باشد و این رقابت ها رقابت های سالمی باشد تا کشور، شاهد درگیری های ناخواسته بین طرفداران نامزد ها نباشد. اما عده ای، فضای رقابت توام با لجبازی و جنگ و دعوا را به وجود آوردند. اما در کل، همه چیز خوب بود تا این که سر انجام در 22 خرداد 1384، یکی دیگر از حماسه های شیرین ایران، به وقوع پیوست، و انتخاباتی با مشارکت 84 درصدی مردم شکل گرفت که به یکی از منحصر به فرد ترین انتخابات های دنیا تبدیل شد. تیتر اصلی بسیاری از رسانه های برون مرزی، انتخابات ایران بود و رسانه های ضد انقلاب و ضد جمهوری اسلامی، تنها هدفشان، ایجاد فضای متشنج و بحرانی برای ایران بود. مسائلی مانند ادعای تقلب و ناسالم بودن انتخابات در ایران، آنقدر در گوش مردم زمزمه شد تا عده ای فریب خوردند و ابزار دست این رسانه ها شدند، به بهانه ی تظاهرات به خیابان ها ریختند و خیابان ها را به نوعی به صحنه ی آتش و جنگ تبدیل کردند و خسارت های جبران نا پذیری به مردم و اموال بین المال وارد کردند. این فضای متشنج بعد از انتخابات، کم کم مقدسات و عقاید مهم و اصلی مردم ایران را نیز هم هدف گرفت و بعد از مدتی که اهداف پلید این گونه جنبش های فریب خورده برای مردم آشکار شد، صدای ملت ایران را به صدا در آورد. فضای ناهمدلی و تیره ای در بین عده ای از مردم ایران به وجود آمده بود و مسبب اصلی به وجود آوردن این فضا، طبیعتا دشمنان جمهوری اسلامی و فریب عده ای از داخل بود. اما سرانجام، مردم ایران، به خصوص پایتخت که شاهد توهین به مقدسات انقلاب و حتی اسلام در شهر بودند و از نقشه اصلی آنها، که براندازی نظام و آرمان های انقلاب بود با خبر شدند، از وضعیت موجود خسته شدند و در روز نهم دی ماه همان سال، به خیابان ها ریختند و مخالفت خود را علیه دشمنان کشور، با فریاد هایشان سر دادند. خیابان های تهران، مملوء از جمعیتی کم نظیر بود، که این شهر بزرگ، کمتر روز هایی نظیر ان روز را برای خود میدید و در آن روز، به همه برنامه های دشمان، و شلوغ کاری های آزاد دهنده و هرچند کوچکشان خاتمه دادند. روزی که، در تاریخ ملت ایران، به عنوان یکی دیگر از حماسه هایشان ثبت شد، همان روزی که به عنوان روز بصیرت نام گرفت.

 



 نگاشته شده توسط محمدرضا اسماعیل بیگی در سه شنبه 14 خرداد 1392  ساعت 01:45 ق.ظ نظرات 1 | لينک مطلب

Description: http://www.zohur12.ir/wp-content/uploads/2013/04/pometywq8as670sno1r.jpgکشور ما ایران، دوره های سهت و فراز و نشیب های فراوانی را گذرانده، تا به اینجا رسیده. برای به وجود آمدن وضعیت فعلی، خون های فراوانی ریخته شده و راهی که جمهوری اسلامی ایران در پیش گرفته است، راه خیلی سخت و دشوار برای رسیدن به یک هدف بسیار بزرگی است (که در پست های قبل، در مورد آن صحبت کردم). به خاطر همین، کسی که باید برای این کشور و مردمش، رئییس جمهور شود، قطعا باید فرد بزرگی باشد که با مسیر راه آشنا باشد. بدون شک، ریاست جمهوری برای این کشور، کار هر کسی نیست، و مشخصا، رئیس جمهور کشوری به نام جمهوری اسلامی ایران، که اهداف بزرگی را در پیش گرفته است، باید دارای یک سری خصوصیات باشد. خصوصیاتی که قالبا معیار باید معیار های اصلی انتخاب باشند.

این شاخص ها و این معیار ها، به دو دسته کلی تقسیم می شوند: یکی خصوصیات فردی و دیگری خصوصیات عمومی. یعنی رئیس جمهور کشور، علاوه بر داشتن مهارت های عمومی مثل، مدیریت، سیاست، روابط بین الملل و ... باید در خودش نیز یک سری اخلاقیات و خصوصیات داشته باشد و برخلاف نظر عده ای، باید این دو حتما در کنار هم باشند.

خصوصیات فردی

از بین خصوصیات فردی، مهم ترین آنها، تقوا، و دین داری است، و کسی که قرار است رئییس جمهور کشور جمهوری اسلامی ایران، به عنوان ریاست جمهوری بزرگترین حکومت دینی جهان، باید از لحاظ دین داری بهترین باشد. علاوه بر این، او باید به انقلاب اسلامی، مردم و قانون وفادار باشد، در کارش اخلاص داشته باشد، ساده زیست و مردمی باشد، دور از احساسات بیجا باشد، فردی منظم و مدبر باشد، به نیاز های جامعه آشنا باشد و معنی واقعی درد را بفهمد، او باید پرنشاط، شاداب و پرامید، و در عین حال دلسوز و رئوف باشد. و همچنین ، باید دشمن شناس ماهری باشد و دارای روحیه مقاومت، صبر و بردباری در برابر دشمنان باشد و کارش توام با اراده و پشتکار باشد. خصوصیات فراوانی را می شود ذکر کرد که تعدادی از مهم ترینشان زا که به نظرم خلاصه و کلیات است را عرض کردم، اما در نهایت باید از تهذیب کامل برخوردار باشد و بسیار کارآمد و با کفایت باشد.

خصوصیات عمومی و سیاست کاری

در این حوزه هم بدون شک، خصوصیات بی شماری را می توان نام برد که خلاصه و مهم ترین آنها را بیان می کنم. در درجه ی اول، باید معیار کارش، خداوند و قرآن باشد، و اگر چنین باشد، مشخصا دچار اشتباه نمی شود. بعد از این، او باید قانون مدار باشد و در کارها و برنامه هایش، تابع قانون اساسی جمهوری اسلامی باشد. هدف او باید، عزت کشور باشد و مصلحت را هم بتواند تشخیص دهد. او باید در زمینه های مختلف، از جمله علم و فناوری، نهایت پیشرفت را به ارمغان بیاورد، باید اشتغال زایی کند، برای بخش اقتصاد، برنامه های دقیق و حساب شده ای داشته باشد و اقتصاد مقاومتی و سیاست های آن را به درستی بشناسد و در پیش بگیرد، در بخش های مختلف، مثل، عمران و ... برنامه های بزرگ و کارآمدی داشته باشد. در حوزه فرهنگی، او باید بسیار جدی عمل کند و با رفع تبعیض و فساد و امثال اینها مبارزه کند. او باید، در جهت بیشتر شدن عدالت در جامعه بکوشد و به تهدیدات داخلی و خارجی، بسیار توجه کند. باید طرح های خوب قبلی را دنبال و تکمیل کند و مبنای کارهایش فقط برنامه های خودش نباشد. مردم سالاری دینی، باید چاشنی کارش باشد و در همه حال بتواند پاسخگو باشد. او باید عزت، و مصلحت را در عرصه بین المللی بشناسد و در این زمینه رفتار های مناسبی داشته باشد و روحیه ایستادگی و مقاوت داشته باشد. باید در تحقق چشم انداز 20 ساله بکوشد و علاوه بر این، برای ظهور منجی حق، حضرت امام مهدی (عج (خالصانه بکوشد.

 



 نگاشته شده توسط محمدرضا اسماعیل بیگی در یک شنبه 12 خرداد 1392  ساعت 08:24 ب.ظ نظرات 2 | لينک مطلب


  • تعداد صفحات :11
  •    
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • >  
Powered By Rasekhoon.net