Description: http://axgig.com/images/83148693392576124608.jpgهمانطور که بار ها در پست های قبل گفتم، راهی که ما حدود 30 سال پیش در آن قدم گذاشتیم، راهی بسیار مقدس و در عین حال سخت و دشوار است. راهی است، دقیقا خلاف راه دنیا و منظورم از دنیا، ابر قدرت ها و کشور های تابع و زیر سلطه ی آنهاست که بیشتر کشور های دنیا را تشکیل می دهد. از همان زمانی که قدم در این راه نهادیم، ابر قدرت های دنیا به هر طریق ممکن، به ما فشار وارد می کردند، از طریق جنگ های نظامی و غیر نظامی، تحریم های نظامی، حملاتو فرهنگی و به هر نوعی در تلاش بودند تا ما را از رفتن این راه بازدارند و الان هم به شدت درگیر همین موضوع هستند. وقتی که راه ما و اهدافی که ما برای آنها مبارزه می کنیم، سد و مانعی است بر خواسته های دنیوی و سلطه طلبانه شان، طبیعی است که ما را بزرگ ترین دشمن خودشان بدانند و در صدد توقف ما از این راه باشند. بعد از انقلاب و شروع این راه، از طریق حمله نظامی که در قالب جنگ هشت ساله شکل گرفت، به این نتیجه رسیدند که آنچه که باعث پیروزی این ملت و حکومت شد، قوای نظامی نبود، بلکه چیز دیگری بود که در روح تک تک مردم این سرزمین وجود دارد. از آن هنگام، به این نتیجه رسیدند که باید ابتدا همان جوهره ای که در روح این مردم است را نشانه بگیرند و از کار بیندازند، اینطور دیر نیاز به حملات نظامی و هزینه های اضافی نیست. چیزی که امروز، دنیا به آن رسیده، این است که با زدن ریشه، ساقه و تنه هم خواهد افتاد، و این چیزی است به نام جنگ نرم. جنگ با افکار و عقیده های مردم. تمام کار ها و اعمال ما، مانند جنگیدن، تحت کنترل مغز است و این عقل ماست که دستور می دهد که چگونه عمل کنیم و چه کار کنیم؛  وقتی که افکار و عقیده ها مورد حمله قرار گرفتند، دیگر هر طور که بخواهد شکل می گیرد و دشمن آن را به هر شکلی که خودش بخواهد در می آورد. امروز، مردم جمهوری اسلامی، به شدت مورد این نوع حمله، یعنی جنگ نرم قرار گرفته اند تا در نهایت بتوانند خود جمهوری اسلامی را نابود کنند و مانع تحقق آن هدف جمهوری اسلامی، یعنی ظهور منجی منتقم بشوندغ که البته اینها فقط تخیلات آنها هستند.

یکی از حساس ترین موقعیت هایی که هم اکنون در این میدان مبارزه به وجود آمده، انتخابات ریاست جمهوری است. امروز، انتخابات جدا از این که یک وظیفه ی ملی به عنوان مشارکت در تعیین سرنوشت کشور محسوب می شود، به عنوان یکی از یکی از موقعیت های خیلی مهم در میدان جنگ محسوب می شود که می تواند هم ضربه ای باشد به دشمن، هم به خود. رای دادن مردم جمهوری اسلامی و مشارکت اکثریت مردم، دقیقا بمبی است در این جنگ نرم، که بر سر آنها فرود می آید. تک تک بند انگشت های این مردم، که با جوهر پای صندوق های رای، رنگی میشود، تیری است به دشمان و طبیعتا، رای های این ملت و مشارکتان، مصداق تیربارانی است برای آنها و حماسه ای میشود، و در کنار دیگر حماسه های این سرزمین، در تاریخ ثبت می شود.

 



 نگاشته شده توسط محمدرضا اسماعیل بیگی در جمعه 17 خرداد 1392  ساعت 03:31 ب.ظ نظرات 4 | لينک مطلب

Description: http://www.ashoora.ir/images/phocagallery/tarhhaye-mazhabi/defa/thumbs/phoca_thumb_l_defa%20(145).jpg31 شهریور سال 1359، درست در زمانی که ایدئولوژی دین محوری در قالب جمهوری اسلامی شکل گرفته بود، به این سرزمین، یعنی سرزمین جمهوری اسلامی ایران، حمله شد. نیروی های بعثی عراق، با پاره کرده قرارداد 1957 الجزایر، با هدف براندازی حکومت جمهوری اسلامی ایران، به خاک ایران حمله کردند. وجود داشتن چنین هدفی برای این جنگ، آنجا مشخص می شود که آمریکا که از انقلاب به بعد، به عنوان دشمن جمهوری اسلامی بوده، کمک های بی شمار، نظامی، اقتصادی، مالی و ... خود را به کشور عراق آغاز می کند تا در بتواند در برابر جمهوری اسلامی ایران بایستد. همچنین به غیر از آمریکا، دیگر ابرقدرت های دنیا، که وجود یک حکومت دین محور مانند جمهوری اسلامی را مانع و سد راه و اهداف خودشان می دیدند، کمک های همه جانبه خودشان را به کشور عراق آغاز کردند. در نهایت می توان اینطور خلاصه کرد که دنیا یعنی ابر قدرت هایش، حامی همه جانبه کشور عراق بودند، زیرا بیشتر از عراق، خودشان دشمن جمهوری اسلامی بودند؛ و در مقابل، کشور جمهوری اسلامی ایران، با کمترین توان نظامی و مالی، و آشفتگی هایی که بعد از انقلاب به وجود آورده بود، در برابر عراق و ابرقدرت های دنیا بایستد.

امام خمینی (ره) رهبر و بنیان گذار انقلاب اسلامی، رهبری می کرد و مردم هم دنباله رو او بودند و روحیه شهادت طلبی که در ایرانیان نمایان میشد، بدون اغراق، ابر قدرت ها را به تعجب وا داشته بود. رژیم بعث عراق، که بر اساس پیش بینی و برنامه ریزی ها و محاسبات خود، قصد داشت تا ظرف یک هفته، تهران را تصرف کند، هشت سال در مرز های غربی ایران با ایرانیان در جنگ بود، و پس از هشت سال، سرانجام باز هم نتوانست حتی یک وجب از خاک این سرزمین را هم بگیرد و در نهایت، با شهادت های فراوان و ایثار گری های بی شمار، جمهوری اسلام، توانست نیرو های اشغال گر عراق را از کشور بیرون کند و پیروز میدان شود؛ چیزی که واقعا باعث تعجب و حیرت ابرقدرت های دنیا شده بود. حماسه ای که مردم این سرزمین، در آن روز ها ساختند، حماسه ای معمولی نبود، حماسه ای بود که با ریختن خون های بی شماری از مردم مخلص این سرزمین، به دست آمده بود و تقریبا میشود گفت که غم شهادت این عزیزان، داغی بود بر دل تمام مردم این کشور، و در کنارش شیرینی یک پیروزی الهی، که پایه های جمهوری اسلامی را بسیار مستحکم تر و قوی تر کرده بود!

 



 نگاشته شده توسط محمدرضا اسماعیل بیگی در پنج شنبه 16 خرداد 1392  ساعت 10:49 ب.ظ نظرات 7 | لينک مطلب


  • تعداد صفحات :11
  •    
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • 10  
  • >  
Powered By Rasekhoon.net